Routebeschrijving Trapani - Motya - Marsala

De route van Trapani naar Marsala wordt ook wel de zoutroute (la via del sale) genoemd. Langs de kust liggen de zoutpannen waar het Mediterrane zeezout vandaan komt dat met behulp van de onuitputtelijke energie van de zon al sinds de prehistorie geproduceerd wordt. West-Sicilië is de belangrijkste producent van dit mediterrane zeezout en het is niet toevallig dat dit overeenkomt met het gebied waar de Feniciërs en de Puniërs zich gevestigd hadden in de oudheid. De route is op zich niet lang, maar er is genoeg te zien en te beleven.

Trapani, in de romeinse tijd Drepanum genoemd, is al van oudsher een belangrijke havenstad. Het is niet alleen een vertrekpunt voor de veerboten naar de Egadische eilanden, er varen ook veerboten naar Cagliari op Sardinië. De visserij is altijd een belangrijke bron van inkomsten geweest en de vismarkt is daarom ook één van de bekendste van Sicilië. Het historische centrum is gebouwd in barokke stijl met prachtige facades. Het belangrijkste museum van de stad is het Museo Pepoli dat gevestigd is in een oud klooster.

Van Trapani loopt de route langs de belangrijkste zoutpannen die net ten zuiden van de stad liggen. Midden tussen de bassins staat de centrale molen waar ooit het grove zout vermalen en verpakt werd. In de molen is een klein museum en er is ook een gezellig restaurant gevestigd waar authentieke maaltijden geserveerd worden zoals de beroemde pasta alle sarde Vlak daarnaast liggen de saline Calcara eveneens als klein museum ingericht.
De derde zoutwinning op de route is die van Ettore Infersa, die langs kust aan de lagune van Marsala ligt. Ook hier staat een centrale molen die ingericht is als klein museum van de zoutwinning. Op de zoutwinningen worden rondleidingen georganiseerd waar uitgelegd wordt hoe het proces van zoutwinning in zijn werk gaat. In de buitenste zoutpannen wordt het zeewater ingelaten. Na een periode van indroging en bezinking wordt het water met behulp van molens overgepompt naar de kleinere pannen waar het verder indroogt. Op het punt dat het organische materiaal vergaat krijgt het water een rode kleur. In de laatste fase is het zout zover ingedroogd dat het gewonnen kan worden. Het zout wordt dan losgewrikt en aan de kant opgeslagen. De zoutbergen worden gedurende het regenseizoen afgedekt met dakpannen. Na de winter kan het zout gemalen en verkocht worden.

Vanaf de steiger van de zoutwinning van Ettore Infersa vertrekt de pendelboot naar het eiland San Pantaleo. Op dit eiland in het midden van de ondiepe lagune van Marsala liggen de resten van het punische stadje Motya (Mozia) dat in 397 voor Christus door de Griekse tiran Dionysus met de grond gelijk werd gemaakt. Een rondwandeling over het eiland langs de bezienswaardigheden, de stadsmuren, het Kothon, de resten van de necropolis, de tofet en de noordelijke poort neemt al gauw een paar uur in beslag.

Op het eiland staat ook het museum Whitaker dat gevestigd is in het oude woonhuis van de familie Whitaker, een engelse familie die handelde in wijn. De familie was eigenaar van het eiland en Joseph Whitaker had als hobby archeologie. In het museum is een mooie collectie archeologische vondsten van het eiland en van Lilibaeum (Marsala).

Na het bezoek aan Motya gaat de route verder naar Marsala. Hier zijn de wijnmakerijen van de beroemde Marsala wijn gevestigd die aftrek vond bij de Britse marine als vervanging van port. Bovendien heeft het stadje een mooi historisch centrum. Langs de kust ligt het terrein waar de archeologische opgravingen van Lilibaeum gedaan worden en hier bevindt zich tevens het museum met het punische schip dat in 1971 gevonden is. Het Museo Archeologico Nave Punica is gevestigd in een oude baglio (hereboerderij). De route eindigt hier in Marsala.

De omstandigheden op de weg kunnen als gevolg van wegwerkzaamheden, verkeersdrukte of andere situaties afwijken van het resultaat op de kaart. Zie verder de aansprakelijkheids clausule.

Motya

Motya

Marsala (TP)

Motya was het belangrijkste Fenicisch-Punische stadje in het westen van Sicilië, op een klein eiland voor de kust. Er bevond zich een grote ambachtswijk en in de punische tijd lag er rondom het stadje een stadsmuur met stadspoorten om zich tegen de Griekse tirannen te kunnen verdedigen.

Natuurreservaat Saline di Trapani

Natuurreservaat Saline di Trapani

Trapani (TP)

De zoutwinning van Trapani is tot natuurreservaat omgevormd. Sommige zout winningen werken nog en voorzien het publiek van informatie in hun kleine musea. In één van de centrale molens is een restaurant gevestigd waar typisch Siciliaanse gerechten worden geserveerd.

Museo Archeologico Baglio Anselmi

Museo Archeologico Baglio Anselmi

Marsala (TP)

Het archeologisch museum van Marsala is gehuisvest in een oude wijnmakerij aan de kust, de Baglio Anselmi. In het centrale deel zijn de resten van een punisch oorlogsschip tentoongesteld. In de overige zalen zijn de vondsten van de archeologische zone van het antieke punisch-romeinse stadje Lilybaeum te zien. Achter het museum liggen archeologische zone van Capo Boeo.

Museo Regionale Conte Agostino Pepoli

Museo Regionale Conte Agostino Pepoli

Trapani (TP)

Het museum Pepoli in Trapani is gevestigd in een voormalig karmelieten klooster. In het museum zijn schilderijen, standbeelden en ambachtswerken, waaronder juwelen, te zien van de hogere Siciliaanse klasse en de kerk.

Museum Whitaker

Museum Whitaker

Marsala (TP)

Het Museo Whitaker is gevestigd in het voormalig woonhuis van de familie Whitaker en heeft een vrij unieke collectie van archeologische artefacten. Het meest bekende is het marmeren beeld van een jonge wagenmenner.

Laatst gewijzigd 13/05/2015
©2019 Motya.info Sitemap Privacy Contact