Sicilië, een introductie

Sicilië is het grootste eiland in de Middellandse Zee. Het ligt vlak bij het vasteland van Italië slechts ervan gescheiden door de Straat van Messina. Sicilië telt 5037799 inwoners (2009) en heeft een oppervlak van 25710 km2 1. De hoofdstad van de regio is Palermo (latijn Panormus) dat aan de noordkust ligt. Palermo heeft de grootste haven en de grootste luchthaven (Punta Raisi, ook bekend als Falcone-Borsellino airport) van het eiland.

Kaart van Italië met Sicilië
Kaart van Italië met Sicilië

Statutair is Sicilië een autonome regio. Naast het hoofdeiland maken ook een aantal kleinere eilanden deel uit van de regio zoals Ustica, de Liparische eilanden, de Egadische eilanden en Pantelleria. De regio bestaat uit negen provincies; Palermo, Agrigento, Caltanisetta, Catania, Messino, Ragusa, Siracusa, Trapani en Enna, deze laatste is de enige provincie die niet aan zee grenst.

TrapaniPalermoMessinaAgrigentoCaltanisettaEnnaCataniaSiracusaRagusaSicilië

Geologisch behoort Sicilië voor een deel tot de Afrikaanse plaat en voor een klein deel tot de Euraziatische plaat, wat de oorzaak is zowel van de relatief hoge bergen als het fenomeen van vulkanisme. De vulkaan de Etna is één van de belangrijkste en actiefste vulkanen van Europa, daarnaast zijn er nog de vulkanen op Stromboli en op Vulcano twee eilanden ten noorden van Sicilië. Het eiland bestaat dan ook voor 24,4% uit bergen, 61,4% heuvelland en 14,2% vlak land 2. Het klimaat is mediterraan met warme zomers en milde winters, vaak in december zijn er nog temperaturen van rond de twintig graden. De warme zomers met weinig regen en de afwezigheid van grote rivieren van enige betekenis bepalen mede de beperkingen van bodemgebruik. Toch staat Sicilië bekend om de rijke productie van mediterrane produkten; wijn, olijfolie, sinaasappels (citrusvruchten), tomaat (Pachino), maar ook vruchten als de amandelen en de pistache noten.

Sicilië spreekt ongetwijfeld tot de verbeelding door een rijk cultuur-historisch verleden. De kolonisatie door de Grieken heeft zijn sporen achtergelaten in Siracusa en Agrigento (Valle dei Templi), en ook de Arabieren, de Noormannen en de Spanjaarden hebben bijgedragen aan het culturele erfgoed van Sicilië. Dit erfgoed heeft eeuwenlang reizigers en toeristen aangetrokken om een bezoek te brengen aan het eiland waarbij vooral de oostkust en het zuiden belangrijke trekpleisters waren (en nu nog zijn). Maar ook aan de westkant van Sicilië, in de provincie Trapani, bevinden zich een aantal belangrijke historische plaatsen. Al vanaf de oudheid werd het eiland bezocht door de Feniciërs die in het westen een aantal kolonies vestigden. De belangrijkste daarvan is Mothia (Mozia). De Feniciërs, later de Puniërs, sloten vriendschap met de Elymiërs die hun bondgenoten werden in de conflicten met de Grieken op Sicilië, uitgebreid beschreven door Diodorus Siculus. De Elymiërs waren gevestigd rond Segesta waar ze in hun wedijver met de Griekse stad Selinunte een grote tempel bouwden die echter nooit afkwam. Selinunte dat gelegen was aan de zuidkust van de provincie Trapani (Castelvetrano), was aanvankelijk door de Grieken gesticht. De stad is echter ook een tijd lang in handen van de Karthagers geweest. In Selinunte zijn de ruïnes te zien van wat wel de grootste Griekse tempel wordt beschouwd. Meest markante plek in de provincie Trapani is misschien wel de berg Eryx, bekend van een heiligdom uit de oudheid gewijd aan Astarte (Venus). Deze berg verrijst als een hoge eenzame berg aan de westkust, met aan de voet de stad Trapani.

West-Sicilië, de provincie Trapani

Een groot deel van de provincie Trapani bestaat uit vlak tot licht heuvelig land. Er is een rijke productie aan druiven, meest verwerkt tot wijn. Een bijzondere wijn is wel die van Marsala, genoemd naar de tweede grootste stad van de provincie. Langs de westkust, tussen Marsala en Trapani liggen een aantal belangrijke zoutwinningsgebieden (saline) waar zeezout op natuurlijke wijze wordt geproduceerd. Daarnaast is de visserij van groot belang. Traditioneel werd tonijn gevangen, en hoewel die tak van visserij ook op Sicilië bijna verdwenen is is bij Trapani nog een tonijnvisserij en verwerkingsbedrijf actief.

In 2006 maakten we een reis van twee weken naar het westen van Sicilië, daar waar de Feniciërs hun sporen hebben achtergelaten. We kozen voor een centrale plaats in de provincie om te verblijven, agriturismo Vultaggio. Van daaruit hebben we excursies gemaakt naar Trapani, Erice, Segesta en Calatafimi, de Egadische eilanden, Marsala en Mazzara del Vallo, Selinunte en de Cave di Cusa, San Vito lo Capo (badplaats) en Castellamare, en natuurlijk Mozia en de saline van Ettore Infersa. We hebben genoten van de Siciliaanse keuken, de pasta alle sarde, de pesto trapanese e niet te vergeten de arancini. Op deze site zijn een aantal impressies verwerkt van de bijzondere plekken die we bezocht hebben.

Voetnoten:

1 bron: ISTAT (Istituto Nazionale di Statistica) gegevens van 2009 demo.istat.it
2 bron: www.comuni-italiani.it

Laatst gewijzigd 01/08/2016
©2018 Motya.info Sitemap Privacy Contact